Kerkingang
Welkom bij deze rondleiding.
We staan voor de kerk in Thorn. Een van de belangrijkste gebouwen in het dorp en zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de plaats.
Het grondgebied waar u zich nu bevindt bestond in de vroege Middeleeuwen uit landerijen en bossen. Graaf Ansfried kreeg van Keizer Otto I het landgoed als beloning voor zijn goede diensten. Ansfried stichtte omtrent 992 een klooster op het landgoed.
Bij gebrek aan erfgenamen schonk Ansfried het klooster, Thorn dus, aan het bisdom Luik.
Erg succesvol was het klooster niet. In 1102 had het klooster 8 bewoners, 4 stiftdames en 4 broeders die dan al de naam kanunnik dragen. Deze kanunniken waren de zielzorgers en leermeesters van het geestelijke leven. Ze dienden als priester en waren in dienst van de stiftdames. Ze leefden van de opbrengst van een stuk grond, de prebende genaamd.
In latere jaren groeit Thorn uit tot een compleet wereldlijk stift. Een stift is een soort klooster waar men kon intreden en later weer kon uittreden. Hier werden adellijke dames geparkeerd totdat ze gingen trouwen. Deze stiftbewoonsters werden stiftdames genoemd. In het stift leerden ze de omgangsvormen. De dames sliepen in de slaapzaal van de abdij maar hadden overdag hun eigen wereldse bezigheden: borduren, musiceren en lezen. Ze verbleven overdag in hun eigen woning. Het stift werd geleid door de abdis. Als een dame benoemd werd tot abdis kon ze niet meer uittreden en bleef ze aan het stift verbonden.
Realiseert u zich dat Thorn tot de komst van de Fransen in 1794 een eigen landje was, wat deel uitmaakte van het Heilige Roomse Rijk ookwel het Duitse rijk genoemd.
Wilt u meer weten over stiften, kies dan voor de knop extra info.
Met de rug naar de kerkingang staand, gaan we links de hoek om bij de kerk en komen op de wijngaard we zien dan vrijwel tegenover ons een gedenkzuil
Vrouwen stiften waren een veel voorkomend iets in de middeleeuwen en erna. Thorn was daarin niet uniek. Hoogadellijke dames gingen in een Stift om de omgangsvormen te leren. Echter het stift in Thorn was erg chique en kende alleen zijn meerdere in het stift van Essen. In Thorn en Essen moest men maar liefst 16 adellijke voorouders hebben. Zonder dat, bleef de deur gesloten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat prinsen en koningen kwamen shoppen voor een vrouw met status in Thorn. Een voorbeeld: Karel Emmanuel, kroonprins van Piëmont Sardinië, trouwt in 1722 met Anna Christina, prinses van Palts Sulzbach 18 jaar oud en stiftdame in Thorn. Zij overlijdt een jaar later en Karel trouwt vervolgens met Polyxena, prinses van Hessen Rheinfels Rotenburg, ook stiftdame in Thorn. Karel trouwt met haar in 1724 en zij wordt de latere koningin van Piëmont Sardinië. Hieruit mag blijken dat Thorn “the place to be” was voor de crème de la crème van de adel.
Weet u het nog? Met de rug naar de kerkingang staand, gaan we links de hoek om bij de kerk en komen op de wijngaard we zien dan vrijwel tegenover ons een gedenkzuil
